ŽARKO DANČUO I BIG BAND RTS – Da se ne zaborave (najlepši šlageri) / PGP RTS, 2026 / LP, CD, Digital / šlageri / Srbija
Žarko Dančuo rođen je 1. oktobra 1945. godine u Zagrebu, Hrvatska, koji je u to vrijeme, nakon Drugog svjetskog rata, bio dio novoosnovane Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Sin je Dušana Dančua, istaknutog hrvatskog pjevača rođenog 11. avgusta 1923. godine u Karlovcu, Hrvatska, poznatog po izvedbama starogradskih pjesama i romansi. Dušan Dančuo preminuo je 2009. godine u Beogradu, Srbija. Osim toga, Žarko Dančuo je nećak Mirjane Dančuo, još jedne muzičarke u porodici.
Žarko Dančuo je odrastao u Zagrebu, tokom ranih godina socijalističke Jugoslavije, razdoblja obilježenog značajnim preispitivanjem uloge umjetnosti i kulture u društvu u novim poslijeratnim političkim uvjetima, koji su naglašavali kolektivno izražavanje i napore obnove. Kao sin poznatog izvođača, od malih nogu bio je izložen kućanstvu uronjenom u muziku, što je odražavalo šire kulturno okruženje tog vremena u kojem su tradicionalni i popularni jugoslavenski muzički žanrovi bili istaknuti.
Najranija organizirana muzička iskustva Žarka Dančua dogodila su se tokom djetinjstva u Zagrebu, gdje je počeo pjevati u lokalnim dječjim horovima, 1950-ih godina. Ti su mu horovi pružili prvo formalno iskustvo s izvođaštvom, potičući početni interes za muziku u kulturnom okruženju Jugoslavije nakon Drugog svjetskog rata. S pet godina, Dančuo se pridružio dječjoj radiodramskoj grupi Radio Zagreba, što je označilo značajan korak u njegovim formativnim godinama. Kroz ovu grupu sudjelovao je u dramskim i muzičkim aktivnostima, što je pomoglo u razvoju njegovih vokalnih talenata u strukturiranom okruženju. Osim toga, snimio je nekoliko dječjih pjesama za Radio Zagreb i Radio Rijeku, uključujući kompozicije Nikice Kalogjere, što ga je dodatno uronilo u jugoslavensku radiotelevizijsku scenu. Kao sin istaknutog jugoslavenskog pjevača i glumca, Dušana Dančua, mladi Žarko bio je neizravno pod utjecajem profesionalnog svijeta svog oca, što je vjerojatno potaknulo njegov lični afinitet prema pjevanju i izvođenju. Ovi rani angažmani sa horovima, radijskim grupama i porodičnim okruženjem, u Zagrebu, postavili su temelje za njegovo kasnije uključivanje u aktivnosti mladih muzičkih umjetnika oko 15. do 18. godine, prelazeći s amaterskih aktivnosti na ozbiljnije muzičke pothvate.
Žarko Dančuo je svoju profesionalnu muzičku karijeru započeo početkom 1960-ih pridruživši se hrvatskom beat bendu Roboti, 1963. godine, gdje je dvije godine bio glavni vokal. Tokom tog razdoblja dao je doprinos energičnom zvuku tog benda, koji je bio ukorijenjen u novonastaloj jugoslavenskoj rock sceni pod utjecajem međunarodnog rhythm and blues i beat muzike. Njegov angažman uslijedio je nakon početnih iskustava pjevanja u dječjim horovima u Zagrebu, što je potaknulo njegov interes za izvođenje. Roboti, osnovani u Zagrebu 1961. godine kao beat i rhythm and blues bend, stekli su značajnu popularnost izvan Jugoslavije tokom svojih ranih godina, posebno u Austriji, uključujući turneje i nastupe poput onog u Beču 1966. godine uz orkestre iz Mađarske i Čehoslovačke. Bend Roboti često je usvajala pseudonime poput “VIS Roboti” ili “The Robots“, “The Five Up“, za međunarodne koncerte, a opsežno su gostovali u susjednim zemljama poput Austrije i Italije kako bi izgradili svoju reputaciju. Do sredine 1960-ih, Roboti su postali dio rastućeg jugoslavenskog rock pokreta, spajajući lokalne senzibilnosti s globalnim hitovima, iako su postigli veću slavu u inozemstvu nego u zemlji sve do 1965. godine.
Nakon vremena provedenog s Robotima i razdoblja vojne službe, Dančuo se krajem 1960-ih pridružio beogradskoj vokalnoj show grupi One i Oni, ostajući članom do 1975. godine. Ovaj srbijanski vokalni kvartet, poznat po pop i vokalnoj harmoniji, predstavljao je Dančua uz pjevače poput Minje Subote, Lidije Kordić i Daliborke Stojšić, a usredotočio se na lagane zabavne nastupe tipične za jugoslavensku estradnu scenu. Ključni događaji iz ove faze uključivali su nastupe uživo i snimke koje su isticale dinamiku grupe, doprinoseći Dančuovom razvoju usred muzičkog krajolika u Jugoslaviji, 1960-ih i ranih 1970-ih.
Nakon što je 1965. napustio bend Roboti, Žarko Dančuo prešao je na solo karijeru, gradeći na svojim ranim iskustvima u hrvatskoj beat muzici kako bi se etablirao kao neovisni umjetnik u Jugoslaviji. Njegovo prvo solo izdanje bio je EP “Sjećanje na septembar” iz 1966. godine (obrada pjesme “Melancholie“), koji je izdao Jugoton, a koji je sadržavao pop-rock i baladne stilove koji su odražavali međunarodne utjecaje tog doba. Uključivao je i pjesmu “Tražim djevojku“, hrvatsku adaptaciju Elvis Presleyjeve “Mean Woman Blues“. Ovi rani radovi označili su Dančuov pomak prema ličnoj kreativnoj kontroli, naglašavajući vokalne izvedbe nad grupnom dinamikom.
Tokom 1970-ih, Dančuov solo rad evoluirao je od energičnih pop-rock balada do romantičnijih i sentimentalnijih žanrova, uključujući romanse i starogradske pjesme, koje su se oslanjale na tradicionalne jugoslavenske urbane folk elemente. Njegov istoimeni album iz 1974., koji je objavio Jugoton, uključivao je pjesme poput “Stari grijeh“, s muzikom Srećka Zubaka, tekstom Ivice Krajača i aranžmanima Ozrena Depola, spajajući originalne pjesme sa zrelijim vokalnim stilom prikladnim za emotivne balade. U tom razdoblju nastao je i singl “Volin tebe” iz 1975. godine, još jedna Jugotonova produkcija u žanru pop vokala, koja ističe njegov rastući naglasak na iskrenim, pristupačnim romansama. Nakon preseljenja u Beograd, 1968. godine i odsluženja vojnog roka, Dančuo se pridružio beogradskoj show grupi One i Oni, do 1975. godine, gdje je studirao pjevanje i počeo uključivati utjecaje starogradske muzike, sarađujući s aranžerima i kompozitorima kako bi usavršio svoj repertoar. Dančuov stilski napredak kulminirao je albumom “Romanse i starogradske pesme” iz 1981. godine, Jugotonovim izdanjem koje je u potpunosti obuhvatilo romanse i starogradske pjesme, s mješavinom originalnih djela i tradicionalnih interpretacija koje su učvrstile Žarkov ugled u jugoslavenskoj popularnoj muzici. Ovaj album predstavljao je vrhunac njegovog solo razvoja, jer je pokazao njegovu evoluciju prema kulturno rezonantnim žanrovima, a istovremeno je održavao produkcijske veze s Jugotonom, iako specifični podaci o top-listama iz tog doba ostaju nedokumentirani u dostupnim izvorima. Tokom 1970-ih i 1980-ih, njegovi solo uspjesi uključivali su dokumentirane saradnje s jugoslavenskim muzičarima poput Zubaka i Depola, što je doprinijelo njegovoj istaknutosti na pop i folk sceni regije.
Sedamdesetih godina prošlog vijeka, Žarko Dančuo bilježi zapažene televizijske nastupe u jugoslavenskim produkcijama, uključujući i ulogu u emisiji “Naše priredbe“, 1973. godine, gdje izvodi muzičke segmente. Nastupao je i u “Zelenim kabarama“, 1983. godine, pridonoseći njihovom estradnom formatu kao izvođač pod imenom Žarko.
Tokom ranih 1980-ih, Dančuo je nastavio svoju medijsku prisutnost ulogama u Poletarcu 1980. i Folk paradi 1982. godine, gdje je potonji naglašavao elemente narodne muzike u svojim nastupima kao Žarko. Godine 1984. pojavio se u TV filmu “Davno beše“, čime je još više pokazao svoju isporuku u stilu balade. Ovi su nastupi istaknuli pomak prema folku i tradicionalnim formatima, kao što se vidi u njegovim segmentima na “Folk paradi“.
Od 1975. do 1980. godine Žarko nastupa sa tadašnjom suprugom Daliborkom Stojšić. Od 1981. godine pjeva starogradske pjesme. Za svoj vrijedan rad, ovaj umjetnik je adekvatno i zasluženo nagrađivan.
Trenutno, album “Da se ne zaborave (najlepši šlageri)” sa etiketom PGP RTS-a, dao je povoda za njegovo medijsko prezentovanja, koje je upravo u toku.
Diskografija – Žarko Dančuo (LP, Jugoton, 1974) ; Ansambl Saše Subote, Daliborka Stojšić, Milan Subota, Lidija Kodrič, Žarko Dančuo – Glasovi Jugoslavije (Melodija, 1975) ; Romanse i starogradske pjesme (Sarajevo Disk, 1981) ; Romanse i gradske pesme – 2 (PGP RTB, 1982) ; Romanse i gradske pesme – 3 (PGP RTB, 1984) ; Žarko i Dušan Dančuo – Žarko i Dušan Dančuo (PGP RTS, 1997) ; Žarko Dančuo (Cassette, PGP RTS, 1999) ; Žarko Dančuo i Big Band RTS – Da se ne zaborave (najlepši šlageri) (PGP RTS, 2026)
Da uživamo u ovom djelu doprinosa su dali – Žarko Dančuo (vokal) ; BIG BAĐEND RTS (dirigent: Vladimir Krnetić) ; Nikola Cvetković, Marko Đorđević, Nemanja Banović, Aljoša Zakić, Lazar Šarenac (trube) ; Kori Vilkoks, Kosta Vukašinović, Nemanja Zlatarev, Ivan Platner (tromboni) ; Rastko Obradović, Aljoša Andrejević, Petar Janković, Kristijan Mlačak, Ljubomir Turajlija, Aleksandar Jačimović, Tihomir Jakšić, Ivan Teofilović (saksofoni) ; Ivan Aleksijević (klavir) ; Jevrem Ćosić (gitara) ; Milan Pavković, Milan Nikolić (kontrabasi) ; Petar Radmilović, Miloš Grbatinić (bubnjevi) ; Lazaro Del Toro Vega (udaraljke)
Album umjetnika Žarka Dančua, “Da se ne zaborave (najlepši šlageri)” snimljen je sa Big Bandom RTS-a. Ovo izdanje je muzički omaž velikanima i autorima jugoslovenskih šlagera, sa ciljem da se vanvremenske melodije sačuvaju od zaborava i približe mlađim generacijama. Žarko Dančuo ih je otpevao uz pratnju vrsnih muzičara Big Banda Muzičke produkcije Radio-televizije Srbije. Na albumu “Da se ne zaborave (najlepši šlageri“) ovekovječeno je 11 kompozicija, među kojima su – “Serenada Beogradu“, “Čamac na Tisi“, “Piši mi“, “Devojko mala“, “Sve moje jeseni su tužne“, “Mala tema iz Srema (Hej momci mladi)“, “Moja najlepša zvezda“, “Somborske ruže“, “Svaka ljubav priča nova“, “Dobro jutro Beograde” i “Pod sjajem zvezda“. Ovim muzičkim materijalom, Žarko Dančuo je istovremeno obilježio i impresivnih 60 godina svoje umjetničke karijere.
Prateći beat, pop, rock muzičku scenu naše regije, od njenih ranih početaka, zapazio sam muzički rad Žarka Dančua. On je prolazio kroz razne muzičke faze (stilove), ali je uvijek bio na vrhu kvalitete onog što nam je darivao. Godine 2008. pružila mi se prilika da se sretnem sa Žarkom što nisam propustio. Tom prilikom, Žarko mi je pričao svoj muzički put. Na veliku sreću njegovih obožavatelja, Žarko se ove godine pojavio sa albumom “Da se ne zaborave (najlepši šlageri)“. Svih 11 kompozicija nose kvalitet vokalne izvedbe Žarka Dančua, a pjesme su potpisivala najveća imena šlagerske scene ex YU – Žarko Petrović, Darko Kraljić, Stjepan Stipica Kalogjera, Arsen Dedić, Milan Kotlić, Vojin Popović, Božidar Menzalin…, a jednu pjesmu (“Dobro jutro Beograde“) potpisuje i sam, Žarko Dančuo.
Ukupni dojam bio bi manji da svog velikog doprinosa kompletnoj zvučnoj slici nisu dali instrumentalni solisti Big Banda RTS, predvođeni dirigentom, Vladimirom Krnetićem. Velika je i čast za svakog umjetnika da za pratnju ima tako značajan orkestar. Žarko je to u svakom slučaju i zaslužio.
Mnoge od pjesama sa ovog albuma već su poznate boljim poznavateljima muzičke scene ex YU. Sa druge strane, na njihov kvalitet bit će upozorene i nove generacije, kao i svi oni koji su iz nekog razloga propustili to učiniti ranije. U svakom slučaju, trebamo biti zahvalni Žarku Dančuu na ovom neponovljivom umjetničkom djelu. Nadam se da ovo nije tačka na njegov dalji muzički rad, jer nam Žarko sigurno može pružiti još pjesama sličnih po kvalitetnom izvođenju.
Žarko Dančuo i Big Band RTS – “Da se ne zaborave (najlepši šlageri)” – 1. Serenada Beogradu ; 2. Čamac na Tisi ; 3. Piši mi ; 4. Devojko mala ; 5. Sve moje jeseni su tužne ; 6. Mala tema iz Srema (Hej momci mladi) ; 7. Vino i gitare ; 8. Moja najlepša zvezda ; 9. Somborske ruže ; 10. Svaka ljubav priča nova ; 11. Dobro jutro Beograde
Klik na link – Žarko Dančuo (Razgovarao: Dragutin Matošević, 04-03-2008)
Foto – Promo
Žarko Dančuo i Big Band RTS – “Da se ne zaborave (najlepši šlageri)” (Full album)
YT – Žarko Dančuo i Big Band RTS – Vino i gitare
YT – Žarko Dančuo i Big Band RTS – Sve moje jeseni su tužne
